استنت حالب

مری بارتز

 تصور بر این است که رفلاکس مزمن و درمان نشده معده به مری ممکن است موجب پیدایش حالتی به نام مری بارتز ( Barrett's esophagus )شود که در آن پوشش مخاطی مری تغییر می یابد.این مشکل به عنوانضایعه ای پیش سرطانی تلقی می شود که در صورت عدم درمان می تواند منجر به آدنوکارسینومای مری گردد، که دارای پیش آگهی بدی است...

سندرم دامپینگ

 سندرم دامپینگ

سندرم دامپینگ (انبار کردن)‌ یک پاسخ فیزیولوژیک پیچیده به وجود مقادیر بیش از حد معمول غذا یا مایعات در اوایل روده کوچک است. این سندرم عموما در اثر کاهش نظم طبیعی در تخلیه معده و دستگاه گوارش و واکنش‌های کلی بدن به یک وعده غذایی به وجود می‌آید.

این سندرم می‌تواند به دنبال برداشت بخشی از معده و یا کل آن (گاستروکتومی) و یا دست کاری دریچه پیلور معده بروز کند. سندرم دامپینگ در نزدیک به 5 درصد موارد پس از جراحی کوچک و تا بیش از 40 درصد بعد از گاستروکتومی کامل ظاهر می‌شود. بعد از جراحی معده، حجم بخش باقیمانده معده در طی یک دوره چندماهه کمی افزایش می‌یابد. در روش‌های جراحی جدیدتر، سندرم دامپینگ کمتر بروز می‌کند.

سندرم روده ی تحریک پذیر IBS

 یکی از شایعترین مشکلات گوارشی است که 12%از بالغین را در آمریکا درگیر می کند. این مشکل در خانمها شایعتر از آقایان است. اگرچه در مبتلایان هیچ گونه ناهنجاری ساختمانی یا بیوشیمیایی برای توضیح نشانه های شایع آن کشف نشده است، اما عوامل مختلفی را در بروز آن دخیل دانسته اند شامل توارث، تنیدگی روانی یا حالت هایی مثل افسردگی و اضطراب، رژیم غذایی حاوی غذاهای چرب و محرک، مصرف الکل و سیگار.

مقدمه ای بر تاریخچه بیهوشی

هدف اصلی علم پزشکی کاستن از درد و رنج انسان ها بوده است.در ابتدا استفاده از بیهوشی در اعمال جراحی یکی از خطرناک ترین اقدامات جراحی بود.

...

استفاده از الکل-ریشه دستنبو-تریاک-خونریزی و هر عاملی که جریان خون مغز را کم میکرد برای کاهش حس موثر شناخته شد با این حال استفاده از بیهوش کننده های عمومی در سال 1840 پذیرفته شد.

دانش آنستزیولوژی یا بیهوشی در سال 1842 توسط کراوفورد لانگ(جراح گرجستانی) با بهره گیری از دی اتیل اتر برای بیهوشی پایه ریزی گردید.هرچند کراوفورد نتایج کار را گزارش نکرد تا سه سال بعد در سال 1846 با به کار گیری دی اتیل اتر توسط مورتون برای بیهوشی جراحی استفاده از بیهوشی عمومیت یافت.

سیر تاریخی بیهوشی شبیه تمام مسائل پزشکی پیشرفت کندی داشت اما آنچه که اهمیت دارد این است که گسترش بیهوشی و پذیرش خیلی سریع آن یکی از حرکات بشردوستانه بوده است.

تجویز اکسیژن و نیتروس اکسید توسط آندرو در سال 1848 آغاز گردید.در سال 1893 اولین انجمن متخصصین بیهوشی در لندن تشکیل شد و در سال 1936 انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا تشکیل گردید.این انجمن استاندارد هایی را برای واحد مراقبت پس از بیهوشی PACU وضع و مورد تایید قرار داده است.

چیزی که در تاریخ علم بیهوشی به خصوص در قرن بیست و یکم اهمیت داردمحدود کردن بیهوشی به ناحیه عمل جراحی است و با به کار گیری اقدامات و تدابیر مناسب در قبل و حین عمل جراحی کاستن از عوارض بیهوشی در بعد از عمل است که در تمامی این روش ها نیاز به مراقبت بعد از عمل در ریکاوری یا واحد PACU  میباشد.

منبع:

اصول مراقبت های ویژه در اتاق بهبودی-فاطمه قارداشی(طبق سرفصل دروس کارشناسی اتاق عمل)

بازبینی:

دکتر حسنخانی-عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی تبریز

طرق دسترسی به ساختار های لگنی در جراحی های ژنیکولوژی

 برای دسترسی به ساختار های لگنی در جراحی های ژنیکولوژی 5 روش وجود دارد :

- واژینال

- لاپاراتومی

- لاپاراسکوپی

- ترکیب واژینال و  لاپاروسکوپی

- ترکیب لاپاروتومی و واژینال

اتاق بهبودی یا واحد مراقبت پس از بیهوشی

 بیماران پس از بیهوشی عمومی (استنشاقی یا وریدی) یا بی حسی های منطقه ای باید تا بیداری کامل و هوشیاری مناسب و برطرف شدن بی حسی و پایداری علایم حیاتی در اتاق بهبودی و در موارد ویژه در بخش مراقبت های ویژه تحت نظر و مراقبت نزدیک و دقیق قرار گیرند.زیرا دوره پس از بیهوشی و جراحی یکی از خطرناک ترین دوره های بیماری میباشد.
...

کیست غدد بارتولن

 انسداد مجرای بارتولن به ویژه نزدیک دهانه خروجی آن امری شایع است.از علل بروز چنین انسداد هایی می توان به عفونت یا تروما اشاره کرد؛ البته به دلیل اعمال جراحی مثل اپیزیوتومی یا کولپورافی خلفی و بر اثر بخیه های ناشی از این اعمال امکان آسیب و انسداد مجرای بارتولن وجود دارد . . .

مقدمه ای بر هرنی

جابجایی و بیرون زدگی احشا از یک دیواره باز و ضعیف شده را هرنی یا فتق می نامند.در تعریف دیگر، به جابجایی یک بافت از مکان آناتومیکی طبیعی خود هرنی گفته می شود.فتق می تواند.به دلایل مادرزادی یا در اثر ضربه و فشار ایجاد شود.هرنی ها برحسب محل ایجاد، شیوع و شکل پیدایش آن ها تقسیم بندی متفاوتی دارند.

هرنی خود از 3 جز تشکیل شده است:

• کیسه (sac)
• پوشش کیسه (covering)
• محتویات کیسه (contents)

کیسه هرنی خود از 4 قسمت دهانه، گردن، تنه و فوندوس تشکیل شده است.پوشش ساک بستگی به محل ایجاد فتق دارد که در فتق های شکمی، پریتوئن و فاشیای عرضی دیواره ساک را تشکیل می دهند. البته در بعضی از فتق ها مثل فتق نافی، عضلات، زیرجلد و پوست نیز دیواره ساک را تشکیل می دهند. محتویات هرنی بستگی به محل هرنی دارد که در هرنی های شکمی، روده ها و اومنتوم بزرگ مهم ترین عامل ایجاد کننده فتق هستند. البته آپاندیس و روده بزرگ نیز قادرند محتویات فتق را تشکیل دهند.

مهم ترین انواع هرنی های شکمی شامل:

اینگوینال (Inguinal)

فمورال یا رانی (Femoral)

ونترال (Ventral)

اینسیژنال یا برشی (Incisional)

نافی (Umbilical)

هیاتال (Hiatal)

اپی گاستریک

هیپوگاستریک

منبع: کتاب تکنولوژی جراحی گوارش و غدد (تالیف لیلا ساداتی و احسان گلچینی)

انواع هرنی

جارونده: محتویات هرنی در این نوع با کمک دست به حفره شکمی برگردانده می شود.

جانرونده: نوعی از هرنی که محتویات هرنی با کمک دست به حفره شکمی باز نمی گردد.

استرانگوله (مختنق): فتقی که در آن محتویات هرنی در یک قسمت تنگ گیر افتاده و به دلیل اختلال در خون رسانی دچار احتقان می شود. هرنی Richter's نوعی هرنی استرانگوله است که در سطح قدامی روده گیر می افتد و قسمت مقابل آن آزاد است.

به طور کلی 75٪ از هرنی های شکمی از نوع اینگوینال است که که از این مقدار، سهم غیرمستقیم 50٪ و هرنی مستقیم 25٪ است.میزان شیوع سایر هرنی ها شامل:

10٪ اینسیژنال

3٪ ونترال

5-10٪ فمورال

و2٪ دیگر از انواع غیرمتعارف.

احتمال ایجاد هرنی در مردان بیش از زنان است.جالب است بدانید 25٪ ار مردان و 2٪ از زنان در معرض ابتلا به هرنی اینگوینال هستند.به طور کلی احتمال ایجاد هرنی در سمت راست بیش از سمت چپ است.

منبع: کتاب تکنولوژی جراحی گوارش و غدد - تالیف لیلا ساداتی و احسان گلچینی